ΑΓΓΕΛΙΕΣ PAPARAZZI ΕΠ. ΟΔΗΓΟΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

Ραδιόφωνο Live

Επικοινωνία Χρήσιμα τηλέφωνα Φαρμακεία

Σχολίασε την φώτο

Τελευταία σχόλια

Ανώνυμος: Σήμερα (21:10)
Νισάφι πια - Η κυρία Τριανταφυλλόπουλου μιλάει ως στέλεχος της Νέα Δημοκρατία, ως εκπρόσωπος των συμφερόντων της Ένωσης Ξενοδόχων ή ως πολίτης του νησιού; Και τελικά, η «ανάπτυξη» και η «βιωσιμότητα» που επικαλείται αφορούν την προστασία του φυσικού πλούτου και την ποιότητα ζωής του μέσου Κώου πολίτη ή την περαιτέρω οικονομική ενίσχυση των μεγάλων επενδυτών; Καμία ουσιαστική βιωσιμότητα δεν μπορεί να υπάρξει σε ένα κοινωνικό και οικονομικό οικοσύστημα όταν παρατηρείται συσσώρευση πλούτου και ισχύος σε περιορισμένο αριθμό μεγάλων επενδυτών. Οι οικονομίες κλίμακας μπορεί να λειτουργούν προς όφελος του μεγάλου επιχειρηματικού σχήματος, στην πράξη όμως δημιουργούν και συνθήκες ουσιαστικά αθέμιτου ανταγωνισμού, καθώς η αυξημένη διαπραγματευτική και αγοραστική δύναμη των μεγάλων επενδυτών οδηγεί συχνά στον αποκλεισμό μικρότερων τοπικών επιχειρήσεων από την αγορά. Το μοντέλο του κορπορατικού καπιταλισμού που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια ευνοεί τη δημιουργία μονοπωλιακών συνθηκών, πολιτικών εξαρτήσεων και αθέμιτων πρακτικών ανταγωνισμού, σχεδόν πάντοτε εις βάρος της μικρής και οικογενειακής επιχείρησης. Κι όμως, αυτές οι επιχειρήσεις αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της οικονομικής και κοινωνικής ζωής μικρών πόλεων και νησιωτικών περιοχών, καθώς στηρίζουν την τοπική απασχόληση, διαχέουν το εισόδημα στην κοινωνία και κρατούν ζωντανή την τοπική οικονομία. Οι μεγάλες τουριστικές μονάδες δεν αποκτούν μόνο οικονομική ισχύ αλλά και αυξημένη επιρροή στις πολιτικές αποφάσεις. Αυτό δημιουργεί τον κίνδυνο να παρακάμπτονται ή να μην εφαρμόζονται ουσιαστικά νόμοι και κανονισμοί που σχετίζονται με την προστασία του περιβάλλοντος και τη διαχείριση των φυσικών πόρων. Παράλληλα, ενισχύονται οι κοινωνικές ανισότητες, καθώς το παραγόμενο οικονομικό όφελος συγκεντρώνεται σε λίγους, ενώ το κοινωνικό και περιβαλλοντικό κόστος μεταφέρεται στους κατοίκους και στους εργαζόμενους του νησιού. Ήδη βλέπουμε την πραγματικότητα να διαστρεβλώνεται στο όνομα των λεγόμενων «στρατηγικών επενδύσεων». Η ίδια η κυρία Τριανταφυλλόπουλου, κατά τη διάρκεια της ανοικτής διαβούλευσης για το χωροταξικό και σε δημόσια συζήτηση σχετικά με την κατανάλωση νερού, κατηγόρησε τους αγρότες ότι αυτοί καταναλώνουν το μεγαλύτερο ποσοστό νερού στο νησί. Ωστόσο, πέρα από το αυτονόητο —ότι δηλαδή το νερό οφείλει να κατευθύνεται κατά προτεραιότητα στον πρωτογενή τομέα και όχι στις πισίνες των μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων— παρέλειψε να αναφέρει ότι σημαντικός αριθμός μεγάλων ξενοδοχείων διαθέτει παράνομες, μη ελεγχόμενες γεωτρήσεις, οι οποίες αντλούν τεράστιες ποσότητες νερού από τον υδροφόρο ορίζοντα χωρίς ελεγχο, καταγραφή και διαφάνεια. Η ανάπτυξη δεν μπορεί να αποτιμάται αποκλειστικά με όρους μεγάλων επενδύσεων, αριθμού κλινών ή οικονομικών μεγεθών. Οφείλει να αξιολογείται και με βάση την ποιότητα ζωής των κατοίκων, τη δυνατότητα επιβίωσης των μικρών επιχειρήσεων, την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, τη δίκαιη χρήση των πόρων και τις συνθήκες εργασίας των ανθρώπων που στηρίζουν καθημερινά την τοπική οικονομία. Οι εργαζόμενοι στον τουρισμό, οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες, οι αγρότες και συνολικά η τοπική κοινωνία δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως παράπλευρη απώλεια ενός μοντέλου ανάπτυξης που συγκεντρώνει τα οφέλη σε λίγους και μεταφέρει το κόστος στους πολλούς. Τέλος στην ασυδοσία. Τέλος στους πολιτικούς που βάζουν την πολιτική τους φιλοδοξία και τα κλαδικά τους συμφέροντα πάνω από το συμφέρον του Κώου πολίτη. Νισάφι πια.

Γνώστης : Σήμερα (21:10)
Ξυπνάτε γιατί χανόμαστε - Πραγματικά δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο με τον Αντιλόγο με κάλυψε πλήρως! Σε μια χώρα και ειδικά σε ένα νησί της παραμεθορίου που κύρια πηγή εισοδήματος είναι η παροχή υπηρεσίας με μαθηματική ακρίβεια οδευει προς την καταστροφή. Ας μας εξηγήσουν οι φωστήρες για ποιόυς θα γίνουν οι επενδύσεις; με ποιά κεφάλαια; με ελληνικό χρήμα ή απο ξένους επενδυτες; Εχουμε ξεπουληθεί για να κάνουμε ταμείο κάθε σεζόν και το χρήμα να φευγει εκτος νησιου και κυριώς εκτός Ελλάδας!Αν δεν αλλάξει το μοντέλο τουρισμού , αν δεν μπεί κόφτης στα τεράστια ξενοδοχεία, είμαστε χαμένοι απο χέρι!

Ανώνυμος: Σήμερα (21:10)
ΕΧΤ - Το ΕΧΤ δεν σταματάει τις νέες κλίνες, ούτε τις στρατηγικές επενδύσεις που θα έπρεπε σε ένα κορεσμένο νησί, υποτίθεται ότι οργανώνει τον χώρο και το κάνει πιο δύσκολο στις κορεσμένες περιοχές εισάγοντας και το εργαλείο της φέρουσας ικανότητας του τόπου, προσπαθώ να καταλάβω από πηγάζουν όλα αυτά που λέτε. Δεν θέλετε δλδ να μπει κανένα όριο; Έχετε διαβάσει το κείμενο του ειδικού χωροταξικού;

Ανώνυμος: Σήμερα (21:10)
Έλεος - με την απληστια! Δεν εκφραζετε τους Κώους.

Ανώνυμος: Σήμερα (21:10)
Αντίλογος - Το επιχείρημα ότι η μεγάλη μονάδα είναι περιβαλλοντικά αποδοτικότερη ακούγεται λογικό στο χαρτί. Στην πράξη, τα στοιχεία από ελληνικές νησιωτικές περιοχές δείχνουν ότι οι μεγάλες all-inclusive μονάδες καταναλώνουν 300–450 λίτρα νερού ανά διανυκτέρευση έναντι 180–220 των μικρών. Το «οργανωμένο» δεν σημαίνει «βιώσιμο» — σημαίνει μεγάλο. Και στην ελληνική πραγματικότητα σημαίνει σχεδόν πάντα κλειστό μοντέλο που αποστραγγίζει την τοπική οικονομία.Το κείμενο μιλά για ανταγωνισμό με «οργανωμένους ξένους προορισμούς». Ποιους; Αν είναι η Αττάλεια και το Σαρμ ελ Σέιχ, ο δρόμος είναι γνωστός. Οι προορισμοί που άντεξαν χρονικά δεν επέλεξαν περισσότερες κλίνες — επέλεξαν λιγότερους επισκέπτες, υψηλότερη αξία, προστασία τόπου. Η μετάβαση αυτή έχει κόστος και χρειάζεται πολιτικές στήριξης. Αλλά αυτό δεν είναι επιχείρημα κατά της αλλαγής — είναι επιχείρημα για να γίνει σωστά.Η «τοπική κοινωνία» εμφανίζεται μία φορά στο κείμενο, διακοσμητικά, στο τέλος. Έρευνα του Πανεπιστημίου Αιγαίου σε νησιά υψηλής τουριστικής πίεσης έδειξε ότι άνω του 60% των κατοίκων δηλώνει επιδείνωση ποιότητας ζωής εξαιτίας — όχι παρά — της ανάπτυξης. Η Κως υποδέχεται 1,5 εκατομμύριο επισκέπτες ετησίως σε νησί 36.000 κατοίκων. Δεν υπάρχει υποδομή που να αντέχει περαιτέρω αύξηση χωρίς επενδύσεις που κανείς δεν προτείνει. Το «αρκεί» δεν είναι συναισθηματική επιλογή. Είναι αριθμητική.Αυτό που παρουσιάζεται ως υπεράσπιση της βιωσιμότητας είναι η ίδια επεκτατική λογική που έφτασε τον τουρισμό εδώ που είναι. Με καλύτερη γραμματική, αλλά με την ίδια κατεύθυνση. Όσοι την αντιμετωπίζουν ως εμπόδιο δεν σχεδιάζουν για το νησί — σχεδιάζουν για την επόμενη σεζόν.Η λύση δεν είναι ούτε το «χτίζουμε όσο θέλουμε» ούτε το «παγώνουμε τα πάντα». Είναι ένα πλαίσιο που δουλεύει με συγκεκριμένους όρους: υποχρεωτικές μελέτες φέρουσας ικανότητας ανά νησί πριν από οποιαδήποτε νέα αδειοδότηση, φορολογικά κίνητρα για μονάδες που αποδεδειγμένα τροφοδοτούν την τοπική οικονομία αντί να λειτουργούν κλειστά, αυστηρά όρια κατανάλωσης νερού και ενέργειας ως προϋπόθεση ανανέωσης αδειών, και δημόσιες επενδύσεις σε υποδομές που προηγούνται — όχι που ακολουθούν — την τουριστική επέκταση. Τέλος, θεσμοθετημένη συμμετοχή των κατοίκων στις αποφάσεις χωροταξικού σχεδιασμού, όχι ως διακοσμητική διαδικασία αλλά ως δεσμευτική προϋπόθεση. Αυτά δεν είναι ουτοπία — εφαρμόζονται ήδη σε προορισμούς της βόρειας Ευρώπης και της Κροατίας. Η Κως μπορεί να τα υιοθετήσει. Αρκεί να υπάρχει πολιτική βούληση να προστατευτεί το νησί και όχι μόνο η επόμενη επένδυση.

Ανώνυμος: Σήμερα (21:10)
Ελεος - Φτάνει πια με την ανέγερση κλινών....Έχει κορεστεί το νησί!!Οι ντόπιοι θα υποφέρουν σε λίγο από έλλειψη νερού και όχι μόνο.....

Πρόσθεσε ένα σχόλιο

ΟΝΟΜΑ

ΤΙΤΛΟΣ

ΣΧΟΛΙΟ

Home Κεντρική 2 Μ. Τριανταφυλλοπούλου: Βιωσιμότητα ή συρρίκνωση; Η Κως απέναντι στο νέο χωροταξικό

Μ. Τριανταφυλλοπούλου: Βιωσιμότητα ή συρρίκνωση; Η Κως απέναντι στο νέο χωροταξικό

Κεντρική 2

19/05/2026

342 Εμφανίσεις

6 Σχόλια

Η παρουσίαση του νέου Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό επαναφέρει στο προσκήνιο ένα κρίσιμο ερώτημα: τι σημαίνει πραγματικά βιώσιμη ανάπτυξη για έναν ώριμο τουριστικό προορισμό;

Για τους ανθρώπους της φιλοξενίας — και ιδιαίτερα για νησιά όπως η Κως — αρκετές από τις προβλέψεις του νέου πλαισίου όχι μόνο δεν δίνουν σαφείς απαντήσεις, αλλά δημιουργούν ακόμη περισσότερες αβεβαιότητες.

Στο επίκεντρο βρίσκεται ο περιορισμός της δυναμικότητας των ξενοδοχειακών μονάδων. Η ρύθμιση παρουσιάζεται ως περιβαλλοντικά ορθολογική επιλογή, με στόχο τον έλεγχο της τουριστικής ανάπτυξης. Ωστόσο, εγείρεται μια βασική απορία: είναι πράγματι πιο βιώσιμο ένα μοντέλο που ευνοεί τη διάχυση μικρών μονάδων, αντί για λιγότερες, οργανωμένες και μεγαλύτερες επενδύσεις;

Αν ένας επενδυτής διαθέτει ενιαία έκταση σε περιοχή υψηλής τουριστικής πίεσης στην Κω, είναι λογικό να ωθείται στη δημιουργία πολλών μικρών αναπτύξεων αντί μίας ενιαίας μονάδας; Είναι περιβαλλοντικά «ήπιο» να πολλαπλασιάζονται οι ανάγκες ύδρευσης, αποχέτευσης και ενεργειακής τροφοδοσίας; Και τελικά, είναι πιο αποτελεσματική η διαχείριση διάσπαρτων εγκαταστάσεων σε σχέση με ένα οργανωμένο συγκρότημα;

Η απάντηση συνδέεται άμεσα με την έννοια των οικονομιών κλίμακας. Δεν πρόκειται απλώς για έναν οικονομικό όρο, αλλά για βασική προϋπόθεση ενός ανταγωνιστικού τουριστικού προϊόντος. Σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου η Κως ανταγωνίζεται οργανωμένους προορισμούς του εξωτερικού, η δυνατότητα επένδυσης σε ποιοτικές υπηρεσίες, σύγχρονες υποδομές και ουσιαστικές βιώσιμες πρακτικές απαιτεί συγκεκριμένη κλίμακα.

Η Κως δεν αποτελεί μια αφηρημένη έννοια στον σχεδιασμό πολιτικών. Είναι ένας προορισμός με μακρά πορεία στον τουρισμό, με ποικιλία επιχειρήσεων, με σημαντικές επενδύσεις και μια τοπική οικονομία που στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στον κλάδο της φιλοξενίας. Ταυτόχρονα, εξακολουθεί να διαθέτει προοπτικές εξέλιξης και σαφή ανάγκη αναβάθμισης των υποδομών της.

Αν όμως το νέο πλαίσιο οδηγήσει ουσιαστικά σε περιορισμό της ανάπτυξης και του εκσυγχρονισμού οργανωμένων μονάδων, ενώ παράλληλα ενισχύσει έμμεσα τη μικρής κλίμακας και διάσπαρτη δόμηση, τότε δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί βιώσιμο. Το πιθανότερο αποτέλεσμα θα είναι μεγαλύτερη πίεση στις υποδομές, περαιτέρω διάχυση της δόμησης και αποδυνάμωση της συνοχής του τουριστικού προϊόντος.

Παράλληλα, δεν μπορεί να αγνοηθεί ότι η δημόσια συζήτηση γύρω από τη βιωσιμότητα συχνά παραμένει θεωρητική. Η πραγματικότητα της τουριστικής δραστηριότητας είναι πολύ πιο σύνθετη: περιλαμβάνει ενεργειακό κόστος, μισθούς, φορολογία, ασφαλιστικές εισφορές, επενδύσεις, αλλά και τη συνεχή προσπάθεια διατήρησης θέσεων εργασίας και στήριξης της τοπικής κοινωνίας καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Είναι εύκολο να διατυπώνονται γενικές αρχές από απόσταση. Πολύ δυσκολότερο είναι να εφαρμοστούν σε έναν πραγματικό νησιωτικό τόπο, με συγκεκριμένες ανάγκες, περιορισμούς και ιδιαιτερότητες.

Η Κως προφανώς χρειάζεται κανόνες. Χρειάζεται όμως κανόνες που να βασίζονται σε πραγματικά δεδομένα και όχι σε οριζόντιες προσεγγίσεις. Χρειάζεται ουσιαστικές μελέτες φέρουσας ικανότητας, που να λαμβάνουν υπόψη κρίσιμες παραμέτρους όπως οι υδάτινοι πόροι, η ενέργεια και η διαχείριση απορριμμάτων. Χρειάζεται επίσης έναν σχεδιασμό που να προκύπτει μέσα από ουσιαστικό διάλογο με την τοπική κοινωνία και τους επαγγελματίες του κλάδου.

Αυτό που δεν χρειάζεται είναι μια οριζόντια προσέγγιση που περιορίζει την οργανωμένη επενδυτική δραστηριότητα, αφήνοντας ταυτόχρονα χώρο σε πιο αποσπασματικές μορφές ανάπτυξης. Δεν χρειάζεται πολιτικές που αγνοούν τα οικονομικά χαρακτηριστικά του προορισμού. Και σίγουρα δεν χρειάζεται θεωρητικές λύσεις που δεν μπορούν να εφαρμοστούν στην πράξη.

Η βιωσιμότητα δεν ταυτίζεται με τη συρρίκνωση της ανάπτυξης. Αντίθετα, προϋποθέτει οργάνωση, στοχευμένες επενδύσεις και ισορροπία ανάμεσα στην περιβαλλοντική προστασία και την οικονομική δραστηριότητα.

Στην περίπτωση της Κω, το διακύβευμα είναι σαφές: να διατηρηθεί η ανθεκτικότητα του προορισμού, χωρίς να ανακοπεί η δυνατότητά του να εξελίσσεται.

Μαίρη Τριανταφυλλοπούλου

Η ανωνυμία είναι το καλύτερο κρησφύγετο δειλίας και χυδαιότητας!

Σχόλια 6

Ανώνυμος 21/05 - 07:35

Νισάφι πια

Η κυρία Τριανταφυλλόπουλου μιλάει ως στέλεχος της Νέα Δημοκρατία, ως εκπρόσωπος των συμφερόντων της Ένωσης Ξενοδόχων ή ως πολίτης του νησιού; Και τελικά, η «ανάπτυξη» και η «βιωσιμότητα» που επικαλείται αφορούν την προστασία του φυσικού πλούτου και την ποιότητα ζωής του μέσου Κώου πολίτη ή την περαιτέρω οικονομική ενίσχυση των μεγάλων επενδυτών; Καμία ουσιαστική βιωσιμότητα δεν μπορεί να υπάρξει σε ένα κοινωνικό και οικονομικό οικοσύστημα όταν παρατηρείται συσσώρευση πλούτου και ισχύος σε περιορισμένο αριθμό μεγάλων επενδυτών. Οι οικονομίες κλίμακας μπορεί να λειτουργούν προς όφελος του μεγάλου επιχειρηματικού σχήματος, στην πράξη όμως δημιουργούν και συνθήκες ουσιαστικά αθέμιτου ανταγωνισμού, καθώς η αυξημένη διαπραγματευτική και αγοραστική δύναμη των μεγάλων επενδυτών οδηγεί συχνά στον αποκλεισμό μικρότερων τοπικών επιχειρήσεων από την αγορά. Το μοντέλο του κορπορατικού καπιταλισμού που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια ευνοεί τη δημιουργία μονοπωλιακών συνθηκών, πολιτικών εξαρτήσεων και αθέμιτων πρακτικών ανταγωνισμού, σχεδόν πάντοτε εις βάρος της μικρής και οικογενειακής επιχείρησης. Κι όμως, αυτές οι επιχειρήσεις αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της οικονομικής και κοινωνικής ζωής μικρών πόλεων και νησιωτικών περιοχών, καθώς στηρίζουν την τοπική απασχόληση, διαχέουν το εισόδημα στην κοινωνία και κρατούν ζωντανή την τοπική οικονομία. Οι μεγάλες τουριστικές μονάδες δεν αποκτούν μόνο οικονομική ισχύ αλλά και αυξημένη επιρροή στις πολιτικές αποφάσεις. Αυτό δημιουργεί τον κίνδυνο να παρακάμπτονται ή να μην εφαρμόζονται ουσιαστικά νόμοι και κανονισμοί που σχετίζονται με την προστασία του περιβάλλοντος και τη διαχείριση των φυσικών πόρων. Παράλληλα, ενισχύονται οι κοινωνικές ανισότητες, καθώς το παραγόμενο οικονομικό όφελος συγκεντρώνεται σε λίγους, ενώ το κοινωνικό και περιβαλλοντικό κόστος μεταφέρεται στους κατοίκους και στους εργαζόμενους του νησιού. Ήδη βλέπουμε την πραγματικότητα να διαστρεβλώνεται στο όνομα των λεγόμενων «στρατηγικών επενδύσεων». Η ίδια η κυρία Τριανταφυλλόπουλου, κατά τη διάρκεια της ανοικτής διαβούλευσης για το χωροταξικό και σε δημόσια συζήτηση σχετικά με την κατανάλωση νερού, κατηγόρησε τους αγρότες ότι αυτοί καταναλώνουν το μεγαλύτερο ποσοστό νερού στο νησί. Ωστόσο, πέρα από το αυτονόητο —ότι δηλαδή το νερό οφείλει να κατευθύνεται κατά προτεραιότητα στον πρωτογενή τομέα και όχι στις πισίνες των μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων— παρέλειψε να αναφέρει ότι σημαντικός αριθμός μεγάλων ξενοδοχείων διαθέτει παράνομες, μη ελεγχόμενες γεωτρήσεις, οι οποίες αντλούν τεράστιες ποσότητες νερού από τον υδροφόρο ορίζοντα χωρίς ελεγχο, καταγραφή και διαφάνεια. Η ανάπτυξη δεν μπορεί να αποτιμάται αποκλειστικά με όρους μεγάλων επενδύσεων, αριθμού κλινών ή οικονομικών μεγεθών. Οφείλει να αξιολογείται και με βάση την ποιότητα ζωής των κατοίκων, τη δυνατότητα επιβίωσης των μικρών επιχειρήσεων, την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, τη δίκαιη χρήση των πόρων και τις συνθήκες εργασίας των ανθρώπων που στηρίζουν καθημερινά την τοπική οικονομία. Οι εργαζόμενοι στον τουρισμό, οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες, οι αγρότες και συνολικά η τοπική κοινωνία δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως παράπλευρη απώλεια ενός μοντέλου ανάπτυξης που συγκεντρώνει τα οφέλη σε λίγους και μεταφέρει το κόστος στους πολλούς. Τέλος στην ασυδοσία. Τέλος στους πολιτικούς που βάζουν την πολιτική τους φιλοδοξία και τα κλαδικά τους συμφέροντα πάνω από το συμφέρον του Κώου πολίτη. Νισάφι πια.

Γνώστης 20/05 - 13:50

Ξυπνάτε γιατί χανόμαστε

Πραγματικά δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο με τον Αντιλόγο με κάλυψε πλήρως! Σε μια χώρα και ειδικά σε ένα νησί της παραμεθορίου που κύρια πηγή εισοδήματος είναι η παροχή υπηρεσίας με μαθηματική ακρίβεια οδευει προς την καταστροφή. Ας μας εξηγήσουν οι φωστήρες για ποιόυς θα γίνουν οι επενδύσεις; με ποιά κεφάλαια; με ελληνικό χρήμα ή απο ξένους επενδυτες; Εχουμε ξεπουληθεί για να κάνουμε ταμείο κάθε σεζόν και το χρήμα να φευγει εκτος νησιου και κυριώς εκτός Ελλάδας!Αν δεν αλλάξει το μοντέλο τουρισμού , αν δεν μπεί κόφτης στα τεράστια ξενοδοχεία, είμαστε χαμένοι απο χέρι!

Ανώνυμος 20/05 - 13:40

ΕΧΤ

Το ΕΧΤ δεν σταματάει τις νέες κλίνες, ούτε τις στρατηγικές επενδύσεις που θα έπρεπε σε ένα κορεσμένο νησί, υποτίθεται ότι οργανώνει τον χώρο και το κάνει πιο δύσκολο στις κορεσμένες περιοχές εισάγοντας και το εργαλείο της φέρουσας ικανότητας του τόπου, προσπαθώ να καταλάβω από πηγάζουν όλα αυτά που λέτε. Δεν θέλετε δλδ να μπει κανένα όριο; Έχετε διαβάσει το κείμενο του ειδικού χωροταξικού;

Ανώνυμος 19/05 - 18:50

Έλεος

με την απληστια! Δεν εκφραζετε τους Κώους.

Ανώνυμος 19/05 - 17:49

Αντίλογος

Το επιχείρημα ότι η μεγάλη μονάδα είναι περιβαλλοντικά αποδοτικότερη ακούγεται λογικό στο χαρτί. Στην πράξη, τα στοιχεία από ελληνικές νησιωτικές περιοχές δείχνουν ότι οι μεγάλες all-inclusive μονάδες καταναλώνουν 300–450 λίτρα νερού ανά διανυκτέρευση έναντι 180–220 των μικρών. Το «οργανωμένο» δεν σημαίνει «βιώσιμο» — σημαίνει μεγάλο. Και στην ελληνική πραγματικότητα σημαίνει σχεδόν πάντα κλειστό μοντέλο που αποστραγγίζει την τοπική οικονομία.Το κείμενο μιλά για ανταγωνισμό με «οργανωμένους ξένους προορισμούς». Ποιους; Αν είναι η Αττάλεια και το Σαρμ ελ Σέιχ, ο δρόμος είναι γνωστός. Οι προορισμοί που άντεξαν χρονικά δεν επέλεξαν περισσότερες κλίνες — επέλεξαν λιγότερους επισκέπτες, υψηλότερη αξία, προστασία τόπου. Η μετάβαση αυτή έχει κόστος και χρειάζεται πολιτικές στήριξης. Αλλά αυτό δεν είναι επιχείρημα κατά της αλλαγής — είναι επιχείρημα για να γίνει σωστά.Η «τοπική κοινωνία» εμφανίζεται μία φορά στο κείμενο, διακοσμητικά, στο τέλος. Έρευνα του Πανεπιστημίου Αιγαίου σε νησιά υψηλής τουριστικής πίεσης έδειξε ότι άνω του 60% των κατοίκων δηλώνει επιδείνωση ποιότητας ζωής εξαιτίας — όχι παρά — της ανάπτυξης. Η Κως υποδέχεται 1,5 εκατομμύριο επισκέπτες ετησίως σε νησί 36.000 κατοίκων. Δεν υπάρχει υποδομή που να αντέχει περαιτέρω αύξηση χωρίς επενδύσεις που κανείς δεν προτείνει. Το «αρκεί» δεν είναι συναισθηματική επιλογή. Είναι αριθμητική.Αυτό που παρουσιάζεται ως υπεράσπιση της βιωσιμότητας είναι η ίδια επεκτατική λογική που έφτασε τον τουρισμό εδώ που είναι. Με καλύτερη γραμματική, αλλά με την ίδια κατεύθυνση. Όσοι την αντιμετωπίζουν ως εμπόδιο δεν σχεδιάζουν για το νησί — σχεδιάζουν για την επόμενη σεζόν.Η λύση δεν είναι ούτε το «χτίζουμε όσο θέλουμε» ούτε το «παγώνουμε τα πάντα». Είναι ένα πλαίσιο που δουλεύει με συγκεκριμένους όρους: υποχρεωτικές μελέτες φέρουσας ικανότητας ανά νησί πριν από οποιαδήποτε νέα αδειοδότηση, φορολογικά κίνητρα για μονάδες που αποδεδειγμένα τροφοδοτούν την τοπική οικονομία αντί να λειτουργούν κλειστά, αυστηρά όρια κατανάλωσης νερού και ενέργειας ως προϋπόθεση ανανέωσης αδειών, και δημόσιες επενδύσεις σε υποδομές που προηγούνται — όχι που ακολουθούν — την τουριστική επέκταση. Τέλος, θεσμοθετημένη συμμετοχή των κατοίκων στις αποφάσεις χωροταξικού σχεδιασμού, όχι ως διακοσμητική διαδικασία αλλά ως δεσμευτική προϋπόθεση. Αυτά δεν είναι ουτοπία — εφαρμόζονται ήδη σε προορισμούς της βόρειας Ευρώπης και της Κροατίας. Η Κως μπορεί να τα υιοθετήσει. Αρκεί να υπάρχει πολιτική βούληση να προστατευτεί το νησί και όχι μόνο η επόμενη επένδυση.

Ανώνυμος 19/05 - 14:16