Υπάρχουν στιγμές που η αγωνία ενός γονιού κορυφώνεται και το μόνο που ζητά είναι να δει το παιδί του καλά. Μια τέτοια στιγμή ζήσαμε όταν αργά μετά τα μεσάνυχτα, μεταφέραμε τον γιο μου άρρωστο στο Νοσοκομείο Κω.
Εκεί, όμως, δεν βρήκαμε απλώς γιατρούς και νοσηλευτές. Βρήκαμε ανθρώπους.
Θέλω να ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου τους ιατρούς Βολακάκη Ιωάννη, Αγαπόπουλο Αχιλλέα και Σταματία Ιωαννίδη, καθώς και τις νοσηλεύτριες Παπανικολάου Βούλα, Νόμπιλε Ειρήνη, Μανούσογλου, Θάλεια Πέρρου, Ανθούλα, Πακεντζή Βούλα, Λιάνη Έφη και Τσάγια Αργυρώ, για τη φροντίδα, την υπομονή και τη ζεστασιά που έδειξαν στο παιδί μου αλλά και σε εμάς.
Μέσα στη νύχτα, μέσα στον φόβο και την αβεβαιότητα, μας προσφέρατε κάτι ανεκτίμητο: ασφάλεια, ελπίδα και τελικά ανακούφιση. Χάρη σε εσάς, ο γιος μου έγινε καλά. Και αυτό, για έναν γονιό, είναι ολόκληρος ο κόσμος.
Σας ευχαριστώ για την αφοσίωσή σας, για τον αγώνα που δίνετε καθημερινά και για την ανθρωπιά σας, που κάνει τη διαφορά όταν όλα μοιάζουν δύσκολα.
Με βαθιά ευγνωμοσύνη,
Παναγιώτης Τζαμάλης
